شدم چوپان گله ی غم

و گله مرا به هر سو می برد

به صحراهای خشک و دشتهای بی اب

به کویر های اشک باران

و به مزار بوته های تلخ حسرت...

نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 10:53 توسط سوگل| |