ساز ناکوک
شدم چوپان گله ی غم و گله مرا به هر سو می برد به صحراهای خشک و دشتهای بی اب به کویر های اشک باران و به مزار بوته های تلخ حسرت... میان من و تو فاصله کوهی ست دریایی ست می شنوی؟ می شنوی هر نیمه شب صدای زنی را که خونین تر از نیلوفر سر میکشد از سکون مرداب؟ از چه می گریزی؟ این فریاد زنی ست که در سرت می پیچد و تو هیچگاه از ان رها نخواهی شد نفرین بر تو
نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت
10:53 توسط سوگل| |
نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت
10:35 توسط سوگل| |
| Design By : Night Skin |
جست و جوی شادی بسی مهم تر از نیاز به درد است...
ازاد باش اعلام شد
ازاد باش اعلام شد
