تبريك مي گم ايران برد

اينم يه عكس از اسطوره ي ايران كه خيلي دوستش دارم

سالها پيش رفتي و نيامدي

از چهار راهي كه 

چهار راه عالم با خود مي برد

و من هنوز بي تو

در اين شبان تيغ و ستاره

همواره خنده هايم مي سوزد

از ان حرف هايي كه دلم با تو نگفت

و لبم گفت

اري

تا بيايي

يادت چراغ راهم ست

در اين چهار سمت عالم.

من اومدم ببخشید که این مدت نبودم یه مشکلی بود که رفع شد.

.

شايد ان لحظه كه سهراب نوشت تا شقليق هست زندگي بايد كرد

خبري از دل پر درد گل ياس نداشت بايد اينجور نوشت

هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبار است

زندگي بايد كرد